Diagnoza

Dziś wam napiszę coś ważnego.

Przed maturą zaczęły się ze mną dziać różne rzeczy. Bóle różne, problemy z oddychaniem, sercem, zaburzenia czucia i wzroku.

Lekarze oczywiście zgodnie orzekali -  stres.

I tak od lat ciągną się za mną te dolegliwości, mniej lub bardziej nasilone, i wszyscy wokół mówią - nerwica, hipochondria, stres.

Aż tu spadła na mnie diagnoza.


Borelioza. A dokładnie neuroborelioza, wieloletnie zakażenie.

I wcale mi nie ulżyło. Bo mogła ją Tosia ode mnie przez łożysko dostać w prezencie. Bo czekają mnie długie miesiące ciężkiej antybiotykoterapii. I nie ma pewności, czy da się to wyleczyć czy tylko zaleczyć.

Na jesień zacznę kurację, mam wakacje na odstawienie małej, bo leki które będę brać a przede wszystkim ich dawki wykluczają karmienie.

Ale staram się wierzyć, że zwalczę to gówno. Muszę. Nie chcę być kaleką.

A dla was garść faktów:

-kleszcz może zakazić w ciągu minuty od ugryzienia, jeśli ma zarazki w śliniankach, mitem jest że po 24h dopiero zaraża.
-rumień występuje tylko u 40% szczęśliwców którzy zachorują na boreliozę. reszta (w tym ja) zachorowała nie mając o tym bladego pojęcia.
-nie warto leczyć się u zwykłego zakaźnika, trzeba szukać lekarzy leczących metodą ILADS.
-borelioza jest lekceważona, niedodiagnozowana, mylona z nerwicą lub stwardnieniem rozsianym.
-razem z boreliozą kleszcz może sprzedać człowiekowi setkę różnych zakażeń, w tym mykoplazmę, chlamydię (!), babesję, bartonellę, yersinię, itd
-boreliozą zakażają również tzw muchy końskie i być może meszki.


Myślę, że z czasem ten blog poza opisywaniem rozwoju Tosi, stanie się też pamiętnikiem walki z tą cholerą, jaką jest borelioza. A może założę nowy... Zobaczymy.

Życzcie mi dużo siły i dużo szczęścia, bym była jedną z tych nielicznych, którym się udało zwalczyć wieloletnie zakażenie boreliozą...