Być żoną męża i ojca

Tak przewrotnie wam zatytułowałam, to będzie kilka słów o książce Jespera Juula 'Być mężem i ojcem". O książce dla mężczyzn, z której kobieta może wiele wynieść dla siebie.

To książka o tym, jak odnaleźć swoją pozycję w nowym układzie sił, jaki pojawia się po urodzeniu dziecka.

To książka o tym, jak mężczyzna może odnaleźć w sobie odwagę do zajmowania się dzieckiem i wywalczyć sobie czas tylko dla relacji 'tata-dziecko', wywalczyć, bo, a jakże, mamusie bywają bardzo zaborcze i nie chcą się dzielić opieką... Wolą same wszystko robić a potem narzekać jakie są zmęczooooone....


Tak. Czytałam tę książkę i... tak. Jestem taką matką. Niezastąpioną. Sklejoną z dzieckiem. Tylko ja wszystko robię przy dziecku jak trzeba. To chyba pokłosie tego, że pierwsze 10 miesięcy byłam z Tosią sama i Adam niewiele miał czasu i okazji, by się małą zajmować. Tak. jestem matką zaborczą, matką, która czerpie satysfakcję z tego, że to ja widzę wszystko co Tosia robi pierwsze. Która jednocześnie jest wkurzona, że Tosia ze wszystkim leci do mnie, a przy tym ma satysfakcję, że tak jest. Jestem matką, która zabiera płaczącą Tosię mężowi z rąk 'już dobrze, już w porządku, mamusia jest'.

Uświadomiła mi to ta książka. Że robię Tosi krzywdę. Że uniemożliwiam jej zbudowanie wartościowej relacji z ojcem. Że jeśli nie pozwolę mężowi postępować po swojemu, on się wycofa wkrótce, bo wszystko robi źle. Że jak Tosia nie popłacze trochę u taty na rękach to się nie przekona, że on też może jej dać poczucie bezpieczeństwa.

Niech ma krzywo zapięty płaszczyk i odwrotnie założoną pieluchę, niech ma niedomyte ucho, niech nie zje całej porcji... Ale niech spędzi czas z ojcem, na ich sposób.

Dlatego między innymi Tosia będzie chodzić na basen tylko z tatą. Nie utopi jej przecież. A Tosia się przekona, że z tatą jest bezpiecznie, fajnie, wesoło.

body, spodeny Zezuzulla